ИНСОНДӮСТӢ Ё ИҚДОМИ БЕНАЗИРЕ, КИ МАВРИДИ СИТОИШУ ПАЙРАВӢ ШУД

18 06 2019

 

Иқдоми беназири Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар мавриди баргардондани 84 кӯдак ва ноболиғи тоҷик, ки бо волидони гумроҳшудаи худ дар Ироқ қарор доштанд, ҳам дар дохил ва ҳам дар хориҷи кишвар таассуроти амиқеро дар дили миллионҳо нафар боқӣ гузошт. Зеро кӯдакону наврасони ба Ватан овардашуда, фарзандони аъзои гурӯҳи ба ном «Давлати исломӣ» мебошанд, ки дар ҷангҳои Ховари Миёна, бахусус Ироқ, кушта ва ё зиндонӣ шуда, то ин дам дар шароити ногувор ба сар мебурданд.

Ин ташаббуси инсонпарваронаи Пешвои муаззами миллат дар сатҳи байналмилалӣ низ мавриди ситоишу пайравӣ қарор гирифта, бори дигар гуманизму инсондӯстии дараҷаи олии Сарвари давлатро собит сохт. Гузашта аз ин, исбот шуд, ки Президенти маҳбуби кишвар нисбат ба тақдири ҳеҷ як нафар шаҳрванди ин сарзамин бетараф нестанд ва дар идомаи талошҳои босамари худ, иқдомеро рӯи даст гирифтанд, то тифлони маъсуму бегуноҳ дар паноҳи давлат бошанд. 
Ман аз бардоштҳои шахсии худ дар баробари ин иқдоми башардӯстона бовар ҳосил намудам, ки чунин муносибати некбинонаи Сарвари давлат эътиқоду ихлоси ҳамагонро як бар чанд меафзояд ва дар таърих бо хотираҳои нек сабт мешавад.  Мо  ибораҳои халқии  “дар сояи давлати касе будан”, “дар паноҳи давлати касе будан” - ро бисёр истифода мебарем, ки рамзист. Вале, борҳо амалан дидем, ки  “соя”- ву  “паноҳ”- и Сарвари ғамхори кишварамон барои ҳама аст. Ин арзиши воло дар вуҷуди Пешвои ҳақиқие буд, ки баробари ба даст гирифтани зимоми давлатдорӣ дар давраи басо мушкили таърих роҳи фардои миллатро рӯшан сохт. 

муфассал

 

ПЕШВОИ МИЛЛАТ ВА ФОРМУЛАИ СУЛҲИ ТОҶИКОН

10 06 2019

Мардум рӯзҳои сангини ҷанги шаҳрвандиро ба ҳукми таърих вогузошта, рӯ ба ободонию созандагӣ, бунёди пояи зиндагии шоиста ниҳодаанд. Мардуми ба ваҳдатомада шукронаи сулҳу амонӣ карда, бо дастуру ҳидоятҳои созандаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар кишвар, яъне аз маркази шаҳру навоҳӣ то дурдасттарин деҳаву маҳалла корҳои ободониро вусъат бахшидаанд.
Дар тақвими охири садаи XX дар ҷомеаи ҷаҳонӣ табаддулоти куллии сиёсӣ ва иҷтимоӣ ба амал омад. Давлати абарқудрати Иттиҳоди Шӯравӣ барҳам хӯрд ва ҷумҳуриҳои тобеи он роҳи мустақилиятро пеш гирифтанд. Дар харитаи ҷаҳон давлатҳои нави мустақил пайдо шуданд. Дар ин қатор Ҷумҳурии Тоҷикистон низ роҳи рушди озодонаро пеш гирифт. Ин роҳ барои давлати ҷавон роҳи осон набуд.
Мутаассифона, бо дахолати қувваҳои бадхоҳи беруна, ки рушди давлати тоҷиконро намехостанд, нақшаи аз байн бурдани он ва миллати тоҷикро тарҳрезӣ карданд. Дар натиҷа дар Тоҷикистон ҷанги шаҳрвандӣ сар зад. Ҷанг бадбахтиҳои зиёд овард. Бародар бо бародар ва писар бо падар душман шуда, ҷониби якдигар тир холӣ мекарданд. Осмони кишвар тираву замини зархези он оғӯштаи хун гардида буд. Ғорату дуздӣ, қатлу куштор ва гаравгонгирии одамони бегуноҳ оғоз ёфт. Молу дороии солҳои зиёд ҷамъовардаи мардум ба яғмо рафт.
Ҷойи зикр аст, ки ҷанги шаҳрвандӣ дар таърихи халқу миллатҳои ҷаҳон зуҳуроти нав нест ва онро халқи тоҷик низ аз сар гузаронд. Роҳи ваҳдати миллӣ аз 26 ноябри соли 1992 оғоз ёфт ва дар ҳамин рӯзи тақдирсоз дар Қасри Арбоби шаҳри Хуҷанд дар Иҷлосияи XVI Шӯрои Олӣ Сарвари тозаинтихоби давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон савганд ёд намуданд: “Ман ба шумо сулҳ меоварам”. 

муфассал

 

МАШҚҲОИ РОТАВӢ-ТАКТИКӢ ДАР ФАХРОБОД

03 05 2019

Дар асоси нақшаи ягонаи омодагии ҷангӣ дар Қувваҳои Мусаллаҳ, бо мақсади баланд бардоштани омодабошии ҷангии ҳайати шахсии қисмҳои ҳарбии Вазорати мудофиа ва навъҳои қӯшуни он дар пойгоҳи ҳарбии Фахробод машқҳои муштараки ротавӣ-тактикӣ ташкилу ба роҳ монда шуд. Зимни баргузории машқҳои низомӣ афсарону сарбозони иштирокчӣ маҳорати хуби ҷангӣ нишон дода, дар иҷрои вазифаҳои пурмасъули низомӣ ва уҳдадориҳои дар машқгоҳ бар дӯш дошта, басо ҳам серталош буданд.

Бояд қайд кард, ки дар ин тамринҳои муштарак ҳайати шахсию фармондеҳӣ ширкат варзида, ҳамзамон техникаҳои вазнини низомӣ, аз қабили мошинҳои зиреҳпӯши ҷангӣ, ҷузъу томи таъйиноти махсус, кашшофиву мина-ҷӯйӣ ва десантчиёни Бригадаи ҳамлаовари десантии Нерӯҳои зудамали кишвар низ ҷалб гардида буданд.

Ба андешаи масъулини фармон-деҳии машқҳо ва роҳбарони машғулиятҳо мақсади асосии ташкилу роҳандозӣ намудани тамринҳои навбатӣ, ин пеш аз ҳама омодагии дастаҷамъона бар зидди ҳамагуна зуҳуроти номатлуби ҷаҳони муосир, ба монанди терроризм ва экстремизм мебошад. Ҳамин тавр, дар майдони машқу омӯзиш пеш аз ҳама гурӯҳи кашшофони ҳарбӣ ба иҷрои вазифаҳои хизматӣ ҷалб гардида, пас аз муайян намудани мавзеи ҷойгиршавии душманонии шартӣ ҳайати шахсӣ бо истифода аз силоҳу техникаҳои вазнини ҷангӣ ба амалиёт шурӯъ намуданд, ки гӯё дар натиҷаи муноқишаҳои мусаллаҳона душманони эҳтимолӣ маҳв карда шуданд.

муфассал

 

САЙҚАЛИ ТАҶРИБАИ НИЗОМИЁНИ ТОҶИКИСТОНУ ӮЗБЕКИСТОН

03 05 2019

Меҳмонони низомӣ аз Артиши Ҷумҳурии Ӯзбекистонро намояндагони Вазорати мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон самимона истиқбол намуданд. Сипас ҳайати меҳмонон аз шароити хизмативу майишии дар ин машқгоҳ муҳайёбуда, аз наздик шинос гардиданд.

Мувофиқи унсурҳои ҷадиди ба матлаби тамринҳо равона гардида, гӯиё яке аз биноҳои таълимии машқгоҳи мазкурро душманони шартӣ ба гарав мегиранд ва низомиёни Артиши миллии Тоҷикистон тариқи иҳотаи ҳудуди бино, вориди он гардида, ба амалиёти несту нобудсозии душмани шартӣ шурӯъ менамоянд.

Ин унсури машқҳоро низомиёни Артиши миллии Ҷумҳурии Ӯзбекистон низ дар сатҳи баланд иҷро намуданд. Ҳамзамон низомиёни ҳарду кишвар дар ҳамоҳангӣ баҳри несту нобуд кардани душманони шартӣ ба амалиёт шурӯъ намуданд, ки ҳадафи аслии тамринҳои низоми низ ин таҷрибаомӯзӣ аз ҳамдигар маҳсуб меёфт. Дар воқеъ бояд чунин ҳам бошад, зеро таҷрибаомӯзӣ намудан аз ҳамдигар ва ба ин васила истодагарӣ намудан бар зидди ҳама гуна зуҳуроти аср, аз қабили террориризму ифродгароӣ вазифаи ҳама шаҳрвандони ҷомеи муосир маҳсуб меёбад.

муфассал

 

<< Якум < Пешина 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Дигар > Охирин >>

ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

АСОСГУЗОРИ СУЛҲУ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ - ПЕШВОИ МИЛЛАТ, ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН МУҲТАРАМ ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

...Табиист, ки ҳар як давлат барои таъмини суботу оромии ҷомеа, амнияти миллӣ, ҳимояи сарҳадоти худ ва муқовимат ба амалҳои тахрибкоронаи гурӯҳҳои ҷинояткори муосир ба Қувваҳои Мусаллаҳи тавоно, кадрҳои низомии сатҳи баланди тахассусӣ, ҷавонони соҳибкасбу ватандӯст ва ҳушёру зирак ниёз дорад...